Zbrodnia wołyńska – to ludobójstwo dokonane w latach 1939-46 przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach, mieszkańcach wschodnich województw II Rzeczypospolitej: wołyńskiego lwowskiego, tarnopolskiego i stanisławowskiego. Zginęło wówczas ponad 130 tys. polskich obywateli. Śmierć zadawano im w niezwykle okrutny sposób, w domach, w zabudowaniach gospodarczych, szkołach a nawet w kościołach. Mordów dokonywali członkowie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, Ukraińskiej Powstańczej Armii, Służby Bezpieki OUN, Samoobronnych Kuszczowych Widdiłów i bandy chłopskie, rozgrzeszani przez księży cerkwi grekokatolickiej.

Dzisiaj modlimy się za zamordowanych, którzy w większości leżą w nieodkrytych dołach śmierci, przypominamy o nieistniejących, zniszczonych i obrabowanych setkach polskich dworów, tysiącach wsi i osad kresowych, spalonych katolickich świątyniach i zdewastowanych cmentarzach.

Pamiętamy też o Ukraińcach, którzy nie poddali się ideologii nienawiści i ratowali polskich sąsiadów.

Narodowy Dzień Pamięci został ustanowiony w rocznicę krwawej niedzieli, apogeum zbrodni, które miało miejsce 11 lipca 1943 r. na Wołyniu.

Źródło: https://zbrodniawolynska.pl/