Rozmyślania dla Polaków.

19 stycznia 1945 r. gen. Leopold Okulicki „Niedźwiadek” wydał swój ostatni rozkaz do „Żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych w Kraju”.

„Żołnierze Sił Zbrojnych w Kraju!

Postępująca szybko ofensywa sowiecka doprowadzić może do zajęcia w krótkim czasie całej Polski przez Armię Czerwoną. Nie jest to jednak zwycięstwo słusznej sprawy, o którą walczymy od roku 1939. W istocie bowiem – mimo stwarzanych pozorów wolności – oznacza to zmianę jednej okupacji na drugą, prowadzoną pod przykrywką Tymczasowego Rządu Lubelskiego, bezwolnego narzędzia w rękach rosyjskich.

Żołnierze! Od 1 września 1939 r. Naród Polski prowadzi ciężką i ofiarną walkę o jedyną Sprawę, dla której warto żyć i umierać: o swą wolność i wolność człowieka w niepodległym Państwie.

Wyrazicielem i rzecznikiem Narodu i tej idei jest jedyny i legalny Rząd Polski w Londynie, który walczy bez przerwy i walczyć będzie nadal o nasze słuszne prawa.

Polska według rosyjskiej receptury nie jest tą Polską, o którą bijemy się szósty rok z Niemcami, dla której popłynęło morze krwi polskiej i przecierpiano ogrom męki i zniszczenie Kraju. Walki z Sowietami nie chcemy prowadzić, ale nigdy nie zgodzimy się na inne życie, jak tylko w całkowicie suwerennym, niepodległym i sprawiedliwie urządzonym społecznie Państwie Polskim.

Obecne zwycięstwo sowieckie nie kończy wojny. Nie wolno nam ani na chwilę tracić wiary, że wojna ta skończyć się może jedynie zwycięstwem jedynie słusznej Sprawy, tryumfem dobra nad złem, wolności nad niewolnictwem.

Żołnierze Armii Krajowej!

Daję Wam ostatni rozkaz. Dalszą swą pracę i działalność prowadźcie w duchu odzyskania pełnej niepodległości Państwa i ochrony ludności polskiej przed zagładą. Starajcie się być przewodnikami Narodu i realizatorami niepodległego Państwa Polskiego. W tym działaniu każdy z Was musi być dla siebie dowódcą. W przekonaniu, że rozkaz ten spełnicie, że zostaniecie na zawsze wierni tylko Polsce oraz by Wam ułatwić dalszą pracę – z upoważnienia Pana Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zwalniam Was z przysięgi i rozwiązuję szeregi AK.

W imieniu służby dziękuję Wam za dotychczasową ofiarną pracę.

Wierzę głęboko, że zwycięży nasza Święta Sprawa, że spotkamy się w prawdziwie wolnej i demokratycznej Polsce.

Niech żyje Wolna, Niepodległa, Szczęśliwa Polska.

Dowódca Sił Zbrojnych w Kraju
/­-/ Niedźwiadek  Gen. bryg.M.p.

19 stycznia 1945”.

Ten Rozkaz nie był rozwiązaniem Armii Krajowej, nie był też kapitulacją przed nową okupacją. Generał Leopold Okulicki prawidłowo ocenił sytuację polityczną Polski po pokonaniu przez Aliantów niemieckich najeźdźców. Nie miał wątpliwości, że nasza Ojczyzna znalazła się w nowym niebezpieczeństwie i pod nową okupacją, sowiecką okupacją. Znał tego najeźdźcę i nie miał złudzeń co do zaborczych dążeń tego fałszywego „wyzwoliciela”. Jego ostatni Rozkaz był przekazem osobistym dla każdego żołnierza Armii Krajowej. Bez wątpliwości należy walczyć! Żołnierz Armii Krajowej od tej pory sam wybierał pole działania i w poczuciu odpowiedzialności za losy Polski podejmował zadanie polskie. Jedni rozpoczęli walkę zbrojną, która była aktem niezłomnej odwagi i poświęceniem życia. Bez szansy na zwycięstwo. Ostatni Wyklęty i Niezłomny Józef Franczak, pseudonim Laluś został zamordowany w 1963 roku. Ci, którzy wrócili do domów, często byli aresztowani, torturowani, bestialsko męczeni. Wielu zamordowano, inni po latach wypuszczeni z więzień, z trudem rozpoczynali funkcjonowanie w skomunizowanym kraju. Większość do końca życia niosła w sobie ostatni Rozkaz gen. Leopolda Okulickiego. Oni o polskim zadaniu nigdy nie zapomnieli. Pielęgnowali polskość w rodzinach, w swoich środowiskach. Znajdowali wsparcie i możliwość kształtowania młodych i starszych w miłości i obowiązkach wobec Ojczyzny w kościołach, swoich parafiach. Świadomość zadań polskich przekazywano na kolejne pokolenia.

Jestem tego świadoma, bo jestem córką żołnierza Armii Krajowej, jestem spadkobiercą Rozkazu generała Okulickiego.  Od zawsze byłam wychowywana w świadomości, że dla Boga i Ojczyzny muszę być gotowa oddać swoje życie. Dzieci, wnukowie Żołnierzy Armii Krajowej, wszyscy, którzy czują się Polakami powinni zwłaszcza dziś, gdy Polska znowu odzierana jest z suwerenności, przyjąć świadomie rozkaz generała Okulickiego – walki o wolną i niepodległą Polskę.  Nikt nas z tego obowiązku nie zwolnił i nie zwolni. Czas obudzić się ze snu, że ktoś inny za nas zadba o Polskę. Zatroszczmy się o polskość w rodzinach, miejscach pracy, w szkołach, w Kościele, na ulicach i spotkaniach towarzyskich. Czas na meldunek podjęcia zadania Panu Generałowi Leopoldowi Okulickiemu. Panie Generale, stajemy wobec Ciebie i Ojczyzny, ślubując wierność Bogu i Polsce! Oby nikogo z nas nie zabrakło!

Z Panem Bogiem!

Barbara Nowak